تبلیغات اینترنتیclose
رفيقم از اون آدماي گل بود( آرش شفاعی )
پیچک ( آرش شفاعی )
شعر و ادب پارسی

آرش شفاعی

دوتارت می زند آتش به دلهای زمستانی

                              بزن دیگر به سیم آخر ای پیر خراسانی  
 



نوشته شده در تاريخ جمعه 17 خرداد 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

رفيقم از اون آدماي گل بود

واسه خودش يه دنيا عقل كل بود

يه آسمون جل يه جوون تنه

اعاشق حافظ وفروغ ونيما

مي خواس با شعراش گلارو آب بده

پروانه هارو رونسيم تاب بده

مي خواس روي زمين گدا نباشه

 از اون زناي بي حيانباشه

مي خواس بره داد بزنه روي بوم

فحش بده به لقمه هاي حروم

روي تراس سيگارشودودكنه

تو آتيشش دنيا رو نابودكنه

دنيارو دسخوش تحول كنه

ديكتاتورارو عاشق گل كنه...

***
رفيق من حالازيرزمينه

دنيا همون دنياي پيش از اينه

 

 

آرش
   شفــــــــــــــاعی

http://arashshafai.persianblog.ir/1383/6/

برچسب ها : ,

موضوع : آرش شفاعی، ساحل -1, | بازديد : 128